Munurin millum rættingarnar hjá "Týskt mál"

1.399 bytes løgd afturat ,  4 ár síðan
 
== Mállæra ==
 
Á týskum, sum á [[Føroyskt mál|føroyskum]], eru fýra [[Fall (mállæra)|føll]]. Fall merkir her formur hjá [[kenniorð]]um, [[lýsingarorð]]um, [[navnorð]]um og fornøvnum. Tey einstøku liðini í setninginum krevja sítt fall. Grundlið og umsagnarlið til grundlið standa í hvørfalli, hvønnfalsávirki stendur í hvønnfalli, og hvørjumfalsávirki stendur í hvørjumfalli.
 
{| class="wikitable" align=right
|-
 
=== Sagnorð ===
 
Sum á føroyskum benda vit [[sagnorð]]ini í trimum persónum í eintali og í fleirtali og í fimm tíðum.
 Vit býta sagnorðini sundur í bólkar:


 
* Hjálparsagnorðni eru trý: haben (at hava), sein (at vera) og werden (at verða, at gerast).
* Tey veikt bendu eru tey allar flestu.
* Tey sterkt bendu eru umleið 150 í tali, men tey verða nógv brúkt.
* Tey blandbendu eru átta: kennen (at kenna), nennen (at nevna), brennen (at brenna), rennen (at leypa), wenden (at venda), senden (at senda), denken (at tenka) og bringen (at taka við). T.d.: sie kennt - sie kannte - sie hat gekannt.
* Háttarsagnorðini eru seks: sollen (at skula), wollen (at vilja), dürfen (at sleppa), müssen (at noyðast), können (at kunna) og mögen (at dáma). Háttarsagnorðini eita soleiðis, tí tey siga nakað um háttin, mátan. Tey standa vanliga saman við vanligum sagnorðum og ávirka tey. T.d.: “eg má fara”, “tú kanst koma”, “hann vil sova”, “tey duga at svimja”.

 
=== Fyrisetingarorð ===