Munurin millum rættingarnar hjá "Norrønt mál"

26 bytes løgd afturat ,  11 ár síðan
ongin frágreiðing um rættingina
 
{{Flætta|Norrønt}}
 
Mál sum hava uppruna í norrønumnorrønt : Íslenskt, Føroyskt, Norn, Norskt(Nynorskt), Danskt, SvenkstSvenskt, Gutnish, og Álvdalska.
 
Norrønt, fornnorrønt ella bara vesturnorrønt, sum tað verður kalla ídagí dag og donsk tunga vóru felagsnøvnini fyri Norrøna málið í landnámstíðini. Tá ið føroyinga søga bleiv skriva í (1200 e.kr) vóru muninirmunirnir ímillum tey norðurlenskinorðurlensku málini so lítlir, at tað var næstan tala um "eitt" felags-norðurlenskt mál. Í dag verður norrøna málið helst kalla vesturnorrønt og hoyrir undir (forníslenskt og fornnorskt). Málið var tosa í tíðarskeinum uml. (7-800) og til miðjari 13.øld.
 
Norrønt mál er komið úr norðurgermanskum málið, sum er ætta úr indo-evropeiskum. Málið bleiv tosað í Skandinavia og í norðurlondum. Tað byrjaði við norðurgermanskum uml.(0-200 e.kr) og síðani fornnorrønt uml.(200-500). Aftaná tað skiftið tað til proto-Norrønt uml.(500-700) og fyrstvar tað í hesum tíðarskeiði blivuat tær størstu broytingarnar vóru framdar, t.d bleiv harawanaz til hrafn sum merkir ravnur. Í (700-800) blivuvóru tær síðstuendaligu málskiftingarnarmálsligu broytingarnar framdar, og málið bleiv til tað vit ídagí dag kjennakenna sum norrønt mál.
 
Nú á døgum hoyra íslendskt, føroyskt, norskt og tað útdeyða norn málið til vesturnorrønt greinina meðan, Danskt og Svenskt hoyrir til eysturnorrønt greinina. Tað danska málið hevur flutt seg nógv burtur frá tí upprunaliga norrøna málinum, og tadtað hevur svenskt fyri sovítt eisini, men tó ikki líka nógv sum tað danska. Tað danskaDanskt og svenskasvenskt máliðhava hevur veriverið ávirka av hvørthvørjum øðrum gjógnumgjøgnum tíðina, og danskt hevur verið nógv ávirka av tí norðurtýska málinum. Íslenskt, sum er tað málið ídag í dag ið er tættast uppá norrøntnorrøna málið, hevur næstan ikki broyt seg yvir árini, meðan føroyskt hinvegin hevur broytt seg eitt sindur, helst vegna sterkari ávirkan úr DanmørkiDanmark, t.d, domineraði tað danska skriftmálið bæði sum skúlamál og kirkjumál í yvir 300 ár(1538-1856). Tað sama hendi í Norra, men í einumyvir eitt longri tíðarskeiðitíðarskeið, tískilttískil hevur tað norska málið so tætt tilknýtttilknýti ættil tí danskadanskt nú á døgum.
 
 
Dulnevndur brúkari