Munurin millum rættingarnar hjá "Norrønt mál"

1 byte lagt afturat ,  11 ár síðan
ongin frágreiðing um rættingina
(Nýggj síða: Vestur-Norrønt og Donsk Tunga var felagsnavnið fyri Norrønt málið í fyrritíðini og í dag verður tað bert kalla Vestur-Norrønt og hoyrir undir (olduríslenskt- og oldurnors...)
 
Vestur-Norrønt og Donsk Tunga var felagsnavnið fyri Norrønt málið í fyrritíðini og í dag verður tað bert kalla Vestur-Norrønt og hoyrir undir (olduríslenskt- og oldurnorskt). Málið var tosa í tíðarskeinum uml. (7-800) og til miðuni í (1300) taliðnum.
 
Norrønt mál er eitt norðurgermanskt mál, sum bleiv tosað í Skandinavia og norðurlondum. Tað byrjaði við proto-norðurgermanskt í uml.(0-200 AD) og síðani oldurnorrønt uml.(200-500) og aftaná tað Proto-Norrønt uml.(500-700 AD). Fyrst ímillum (700-800 AD) byrjaði tann størsta broytingin av málinum og málið bleiv til Norrønt mál, soleiðis sum vit kenna tað ídag.
 
Nú á døgum hoyra Íslendskt, Føroyskt og norskt til Vestur-Norrønt greinina meðan, Danskt og Svenskt hoyrir til Eystur-Norrønt greinina. Um man ferð aftur til 1200 talið, var tad so lítil munur ímillum vestur og eystur Norrønt, at man næstan kundi tosa um eitt mál, við ymiskum dialektum. Danskt(Donsk Tunga) hevur flutt seg rættiligani nógv burt frá tí norrøna málið og tad hava svenskt fyri sovítt eisini, men tó ikki líka nógv sum danskt. Íslenskt, sum er tað málið ídag í er tættast uppá norrønt málið, hevur næstan ikki broyt seg yvir árini, meðan føroyskt hinvegin hevur broytt seg eitt sindur, vegna sterkari ávirkan úr Danmørki, t.d, tað danska skriftmálið domineraði bæði sum skúlamál og kirkjumál í yvir 300 ár(1538-1856).
Dulnevndur brúkari